.

  Gronkowce     Bakterie  Przetrwanie     Gronkowiec złocisty    Wirulencja 
  Zakażenie    Autoszczepionka    Antybiotyki    Immunologia   Probiotyki    Dieta 
 Leki farmakologiczne  Medycyna naturalna Fitoterapia    S.O.S.    subskrypcja  
Toksyny Pasożyty   Słownik  Sonda   Komentarz  Ocean21Noni
ZENTHONIC  Śmiertelna bakteria  TOKSYNY  Klub CaliVita 

CHOROBY>>>  LEPTOSPIROZA

Leptospirozy (bakterie krętkowice - leptospirosis) stanowią zespół ostrych odzwierzęcych chorób zakaźnych, wywołanych przez krętki z rodziny Leptospira. W wielu przypadkach zakażeń wywołują wyraźny charakter chorób zawodowych. 
obraz kliniczny uzależniony jest w dużym stopniu od serotypu krętka wywołującego chorobę. Główne objawy chorobowe to ciągła gorączka, żółtaczka, wysypka, silne bóle mięśniowe, powiększenie śledziony i wątroby.

Odporność
PO przebyciu choroby występuje odporność trwała w odniesieniu do serotypu, który wywołał zakażenie.

Choroba w wodzie, czyli leptospiroza
artykuł lek. med. Marcina Pustkowskiego, lekarza rodzinnego

Bakterie zwane leptospirami przez śluzówki oczu, ust, przewodu pokarmowego oraz przez uszkodzoną skórę dostają się do organizmu człowieka, wywołując leptospirozę. Można się nią zarazić także w Polsce.

Leptospirozę uważa się za jedną z najbardziej rozpowszechnionych na świecie chorób odzwierzęcych. Wywołuje u ludzi wiele poważnych objawów, choć u niektórych zarażonych osób symptomy mogą się nie ujawnić. Nie leczona leptospiroza może doprowadzić do poważnych powikłań, a w konsekwencji do śmierci.

Niebezpieczne "śruby"

Leptospiry to bakterie nazywane krętkami. Nazwa wzięła się od ich kształtu przypominającego śrubę i charakterystycznych skrętnych ruchów tych drobnoustrojów. Istnieje kilkanaście gatunków leptospir, w tym ponad 200 typów, które mogą zarażać człowieka lub zwierzęta. Ta różnorodność sprawia, że wykrywanie zakażeń leptospirami jest trudne.

Bakterie te żyją na całym świecie, głównie w krajach o klimacie umiarkowanym i tropikalnym. Można je spotkać (i zarazić się) również w Polsce. Ich "zbiornikiem" w przyrodzie (fachowo mówimy - rezerwuarem) są domowe i dzikie zwierzęta, przede wszystkim gryzonie i bydło, ale również świnie, konie i psy. Z moczem tych zwierząt zarazki dostają się do wody, którą sobie szczególnie upodobały i do gleby. Stąd poprzez śluzówki (przewód pokarmowy, oczy, nos) i uszkodzoną skórę mogą się dostać do człowieka. Istnieje także możliwość zakażenia poprzez nienaruszoną skórę, na przykład podczas chodzenia boso po podmokłym terenie.

Na szczęście choroba nie przenosi się między zakażonymi a zdrowymi osobami. Szczególnie narażeni na zachorowanie na leptospirozę są ludzie mający styczność z wodą i ze zwierzętami. Dotyczy to weterynarzy, pracowników przemysłu przetwórczego, rolników, pracowników zakładów oczyszczania miasta (kontakt ze ściekami). Zarazić mogą się również turyści, pływając wpław lub na tratwie albo kajakiem, czy też brodząc w zakażonej rzece albo jeziorze. Obserwuje się także wzrost częstości zachorowań wśród dzieci w mieście. W krajach tropikalnych choroba dotyczy rolników uprawiających ryż oraz trzcinę cukrową.

Droga krętków

Poprzez krew i chłonkę krętki dochodzą do tkanek w całym ustroju. Szczególnie korzystne warunki do dalszego rozwoju znajdują w tzw. układzie siateczkowo-śródbłonkowym, zwłaszcza w wątrobie. Tutaj ma miejsce faza namnażania się krętków. W przeciwieństwie do wielu innych chorób, w których zarazek wnika przez błony śluzowe lub skórę, w leptospirozie w miejscu takiego wtargnięcia nie obserwuje się żadnych zmian. To jeszcze bardziej komplikuje właściwą diagnozę.

Po okresie namnażania się krętki wysiewają się do krwi

Objawem tego jest pierwszy rzut gorączki. Później wędrują do różnych tkanek i narządów. Kiedy już się tam umiejscowią, pojawia się drugi rzut podwyższonej temperatury. Leptospiry szczególnie upodobały sobie nerki, wątrobę, ośrodkowy układ nerwowy (zwłaszcza opony mózgowo-rdzeniowe), mięśnie szkieletowe, płuca, serce i narząd wzroku.

Czas pomiędzy narażeniem na zakażenie (czyli ekspozycją) a rozwojem choroby i pojawieniem się objawów jest zmienny i wynosi od 2 dni do 4 tygodni.

Nie tylko żółtaczka

Choroba zaczyna się zwykle ostro - wysoką gorączką i dreszczami. Później dołączają: bóle głowy, bóle mięśni (szczególnie nóg), wymioty lub biegunka. U niektórych chorych pojawia się wysypka przypominająca odrę lub różyczkę oraz (rzadziej) wybroczyny na skórze. Jest to pierwsza faza leptospirozy, trwająca około tygodnia. Po niej może, choć nie musi, nastąpić faza druga, przedzielona od pierwszej kilkudniowym okresem bez żadnych objawów.

W fazie drugiej znowu pojawia się gorączka, która jest wyrazem umiejscawiania się zarazków w różnych tkankach i narządach naszego organizmu: m.in. w nerkach, oponach mózgowo-rdzeniowych, w mięśniach szkieletowych, w płucach, mięśniu sercowym i w oczach. Objawy pojawiające się w tej fazie zależą od miejsca, w którym bakterie się osiedliły.

Jednym z takich objawów jest żółtaczka. Postać żółtaczkową leptospirozy nazywa się chorobą Weila, ma ona często ciężki przebieg i jest obarczona różnymi powikłaniami. Postać bez żółtaczki (bezżółtaczkowa) jest zwykle mniej groźna.

Do wspomnianych powikłań należy niewydolność nerek (mocznica), wstrząs oraz skaza krwotoczna.

Bardzo rzadko zdarza się, że po drugim rzucie gorączki następuje trzeci. Choroba trwa zwykle od kilku dni do trzech tygodni. Bez leczenia okres zdrowienia wynosi kilka miesięcy.

Podejrzane - leptospiry

W rozpoznaniu tej choroby bardzo duże znaczenie ma sama świadomość jej istnienia, a dotyczy to zarówno pacjentów, jak i lekarzy.

W chorobach odzwierzęcych ważny jest tzw. wywiad epidemiologiczny. Polega on w tym przypadku na ustaleniu, czy chory - podejrzany o zarażenie się leptospirozą - miał możliwość zetknięcia się z moczem zwierząt (przede wszystkim gryzoni).

Wśród głównych objawów nasuwających podejrzenie leptospirozy są: nagła gorączka z dreszczami, bóle mięśniowe (szczególnie nóg), bóle głowy i nudności, wybroczyny na skórze oraz objawy ze strony wątroby i nerek.

Zmiany obejmują także płyny ustrojowe. We krwi stwierdza się wzrost liczby białych krwinek oraz OB. W moczu pojawia się białko, wałeczki, wzrasta liczba krwinek białych i czerwonych. Często podnosi się stężenie mocznika w surowicy krwi, a w chorobie Weila również bilirubiny (wzrost stężenia właśnie tej substancji jest przyczyną żółtaczki).

Jeśli zaatakowane są opony mózgowo-rdzeniowe, to zmiany dotyczą także płynu mózgowo-rdzeniowego.

W celu potwierdzenia rozpoznania wykonuje się badania serologiczne, w których szuka się przeciwciał wytworzonych przez organizm na skutek kontaktu z drobnoustrojami.

Przeciwciała są pośrednim dowodem na obecność zakażenia. Używane dotychczas testy były drogie i skomplikowane. Mało laboratoriów (dotyczy to większości krajów) dysponuje potrzebnym kompletem wszystkich wymaganych składników. Dlatego od kilku lat trwają prace nad stworzeniem szybkiego i tańszego testu. Wymaga to jednak dalszych badań.

Trzeba podkreślić, że problemem w rozpoznaniu leptospirozy jest także mnogość objawów oraz ich podobieństwo do wielu innych chorób z gorączką (szczególnie z gorączką nagle się pojawiającą). Są to na przykład o wiele częściej niż leptospiroza występujące: grypa, posocznice, kolagenozy.

Jeśli pojawia się żółtaczka, to ważne jest rozróżnienie między różnymi jej typami: żółtaczką wywołaną przez wirusy, żółtaczką hemolityczną i mechaniczną. Gdy występują objawy ze strony opon mózgowo-rdzeniowych, należy wziąć pod uwagę inne przyczyny ich zapalenia oraz guzy mózgu.

Im wcześniej, tym lepiej

Leptospirozę leczy się tak jak inne choroby bakteryjne - za pomocą antybiotyków. Skuteczne są między innymi penicylina i doksycyklina. Aby zadziałały w pełni, powinny być jednak podane we wczesnej fazie choroby. Problem polega na tym, że często lekarze nie podejrzewają istnienia leptospirozy u pacjenta i ten najlepszy dla skutecznego leczenia okres mija bezpowrotnie. Dlatego osoby pracujące w wymienionych wcześniej zawodach, u których pojawiły się objawy sugerujące wystąpienie leptospirozy, powinny jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

W przypadkach z nasilonymi objawami antybiotyki trzeba podawać dożylnie.

Jeśli pojawiają się objawy związane z zajęciem konkretnych narządów, to w postępowaniu powinno się uwzględnić również inne elementy. Na przykład w niewydolności nerek potrzebna może być dializa, w przypadku wstrząsu odpowiednie postępowanie antywstrząsowe.

Jak nie zachorować?

- Ryzyko zarażenia się leptospirozą można zmniejszyć dzięki powstrzymaniu się od pływania i brodzenia w wodzie podejrzanej o zakażenie moczem zwierząt (szczególnie gryzoni).

- Konieczne jest noszenie ochronnej odzieży i obuwia, zwłaszcza przez osoby zawodowo narażone na zakażenie leptospirami bądź przez turystów pływających lub brodzących w wodzie, w której mogą być leptospiry.

- Należy też pamiętać, że człowiek może zarazić się leptospirozą w czasie kontaktu z wodą z kanałów i ścieków, a także na podmokłych łąkach podczas sianokosów, jak i w zakładach przemysłu spożywczego. Wszędzie tam należy zachować odpowiednie środki ostrożności (nosić obuwie i rękawice ochronne).

"Żyjmy dłużej" 5 (maj) 2001

Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" >>>

FORUM     DYSKUSYJNE    DLA   CZYTELNIKÓW

OWOC BOGÓW - MANGOSTAN

Wzmacnia organizm, wzbogaca go w bioenergię i niezbędne składniki, działa silnie przeciwzapalnie i przeciwnowotworowo dzięki temu, iż jest najsilniejszym antyoksydantem znanym w przyrodzie. Mangostan to również pomoc w infekcjach

Do serwisu zapraszamy już w czerwcu 2006
Tym czasem więcej tutaj >>>