.
   Gronkowce     Bakterie  Przetrwanie     Gronkowiec złocisty    Wirulencja 
Zakażenie    Autoszczepionka    Antybiotyki    Immunologia Probiotyki Dieta 
 Leki farmakologiczne  Medycyna naturalna Fitoterapia    S.O.S.   subskrypcja
 ZENTHONIC Toksyny Pasożyty   Słownik  Sonda   Komentarz  Ocean21
Noni  Śmiertelna bakteria   Klub CaliVita Sklep Internetowy

CHOROBY ->  CYTOMEGALIA (Cytomegalovirus - CMV)

 

Cytomegalią można zarazić się dokładnie tak, jak przeziębieniem. Daje ona dokładnie takie same objawy. Właśnie brak charakterystycznych objawów powoduję że cytomegalia jest wykrywana w 90% dopiero po wystąpieniu innych (poważnych) objawów - dopiero wtedy lekarze dają skierowanie na DOKŁADNE badania !!!

..

Jeśli macie jakiekolwiek podejrzenia poproście o skierowanie na dodatkowe badanie krwi. Koszt wykonania prywatnie to 20-40zł. Biorac pod uwagę jak poważne mogą być następstwa tej choroby to zdecydowanie warto. Wystarczy zrobić IgG i IgM na cytomegalię.

Zakażenie cytomegalowirusem jest powszechne - przeciwciała antywirusowe w krwi występują u około 30-90% ludzi. Najczęściej dochodzi do niego na drodze oddechowej, ale również jest to możliwe przez kontakt płciowy. U zdrowych osób infekcja najczęściej przebiega bezobjawowo bądź ogranicza się do wystąpienia małocharakterystcznych objawów grypopodobnych, którym może towarzyszyć powiększenie wątroby i śledziony. W większości przypadków choroba ma charakter samoograniczający, tzn. organizm w pełni radzi sobie z zakażeniem. Pomocne może być leczenie objawowe, np. podawanie leków przeciwgorączkowych. Cytomegalowirus może być bardzo groźny dla płodu (gdy doszło do infekcji u matki) oraz dla osób z upośledzoną odpornością (np. w przebiegu AIDS lub białaczki).
 

Cytomegalia a ciąża

autor artykułu :  Stanisław Skublicki  - ginekolog-położnik
Dr nauk med., specjalista ginekolog - położnik.

Cytomegalia jest chorobą wirusową szeroko rozpowszechnioną wśród ludzi na całym świecie. W większości przypadków przebiega bezobjawowo.

Wirus cytomegalii (Cytomegalovirus - CMV), swoisty dla ludzi, po raz pierwszy został wyizolowany z hodowli komórkowej w roku 1956. Nazwa wirusa pochodzi od zmian jakie powoduje on w komórce - zakażona komórka znacznie powiększa się zawierając charakterystyczne wtręty zlokalizowane wewnątrz jądra oraz w cytoplazmie.

Ocenia się, że w Europie Centralnej 60 - 80 % mieszkańców jest nosicielami wirusa cytomegalii, w Stanach Zjednoczonych nieco mniej, bo 50 - 60 %. Wśród ciężarnych mieszkanek Europy obecność wirusa na początku ciąży stwierdza się w 45 % przypadków. Tak częste występowanie wirusa cytomegalii w populacji ludzkiej spowodowane jest łatwym szerzeniem się zakażenia : przez kontakt ze śliną, moczem, nasieniem, wydzieliną pochwy, w wyniku przetoczenia krwi lub preparatów krwiopochodnych oraz po przeszczepach narządów.

Najczęściej do zakażenia CMV dochodzi w okresie dzieciństwa (żłobek, przedszkole) oraz w okresie dorastania ( szkoła ). Stąd stosunkowo często spotykamy się z cytomegalią wrodzoną u młodocianych ciężarnych. Wirus cytomegalii jest najczęstszą wirusową przyczyną wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Uważa się, że około 1% noworodków ulega zakażeniu w okresie płodowym, następstwem czego są zaburzenia i opóźnienia w rozwoju umysłowym, trudności w nauce, zaburzenia słuchu oraz upośledzenie widzenia.
U dorosłych cytomegalia jest jedną z ważniejszych przyczyn zachorowalności i umieralności osób z upośledzoną funkcją układu immunologicznego, szczególnie poddanych przeszczepom lub zakażonych ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV).

Do zakażenia płodu najprawdopodobnie dochodzi podczas wiremii u ciężarnej (świeże zakażenie) poprzez barierę naczyń włosowatych i przestrzeni międzykosmkowych. Występują masywne zmiany zapalne kosmków, aż do ich obumierania, rozwija się również pierwotne zapalenie kosmówki. Na podstawie przeprowadzonych badań epidemiologicznych określono grupy wysokiego ryzyka urodzenia noworodka z wrodzoną infekcją CMV. Należą do nich matki młodociane oraz pracujące w handlu, a także nauczycielki i opiekunki w żłobkach i przedszkolach. Szacuje się, że rocznie około 8 - 20 % kobiet pracujących z małymi dziećmi zaraża się CMV i jest to około 4 razy częściej niż ogół populacji.


Obraz kliniczny

Pierwotna infekcja CMV u zdrowych dorosłych a także u kobiet ciężarnych zwykle jest bezobjawowa, ale u około 10 % stwierdza się następujące objawy : podwyższona temperatura ciała, która może utrzymywać się do 30 dni, zmęczenie, ból głowy, kaszel i ból gardła. Badaniem fizykalnym stwierdza się zapalenie gardła, powiększenie węzłów chłonnych szyi lub uogólnione, czasami powiększenie wątroby i śledziony, a także anemię hemolityczną i trombocytopenię.

Infekcja CMV u kobiet ciężarnych

Ciąża nie zmienia przebiegu choroby u ciężarnej, która rozwija się również bezobjawowo. Infekcja może mieć charakter pierwotny, nawrotowy a także może być spowodowana innym szczepem wirusa. Uważa się, że ciąża może zwiększać wrażliwość ciężarnych na zakażenie wirusem oraz na uaktywnienie się postaci dotychczas nieaktywnych. Zakażenie wirusem cytomegalii jest najczęstszym czynnikiem infekcji wewnątrzmacicznych wszystkich urodzonych dzieci i dotyczy to około 2% noworodków. Zakażenie płodu następuje na drodze przenikania wirusa przez łożysko lub na drodze wstępującej z szyjki macicy przez zachowane błony płodowe.

Najbardziej niebezpieczna dla płodu jest pierwotna infekcja rozwijająca się u ciężarnej do 20 tygodnia ciąży, bo może prowadzić do małogłowia, oraz zwapnień śródczaszkowych. Natomiast infekcje rozwijające się w II poołwie ciąży mogą powodować u noworodków zapalenie wątroby, płuc, ciężką małopłytkowość.

Zakażenia nawracające u matki tylko w 1% przypadków kończy się infekcją wrodzoną u płodu, bo płód i noworodek chronione są przez przeciwciała wytworzone przez matkę w trakcie pierwszej infekcji. 40 - 60% noworodków karmionych piersią przez matki chore na cytomegalię zostaje zakażonych w pierwszych miesiącach życia, ale infekcje te przebiegają bezobjawowo i nie pozostawiają żadnych konsekwencji.


Infekcje wrodzone u płodów i noworodków

Infekcje wrodzone występują w 30 - 40% pierwotnych zakażeń przebiegających u ciężarnych, ale ocenia się, że tylko 1% noworodków rodzi się z cytomegalią wrodzoną i u około 10% z nich ujawnia się zespół wrodzonej cytomegalii. Charakteryzuje się on opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, żółtaczką, powiększeniem śledziony i wątroby, małopłytkowością i zapaleniem płuc a także zwapnieniami śródczaszkowymi, zapaleniem siatkówki i naczyniówki, głuchotą. Rokowanie jest bardzo poważne, bo 20 - 30% noworodków umiera, a u tych które przeżyją mogą rozwinąć się zaburzenia rozwoju umysłowego, upośledzenia słuchu i wzroku. U wielu tych dzieci po urodzeniu nie żadnych objawów, ale mogą one rozwinąć się dopiero w okresie szkolnym.

Rozpoznanie

Rozpoznanie cytomegalii u ciężarnej opieramy na badaniu poziomu miana przeciwciał w klasie IgM i IgG. Obecność przeciwciał klasy IgM (które jednak mogą przetrwać do 18 miesięcy od pierwotnej infekcji) oraz znaczny wzrost przeciwciał IgG świadczą o istnieniu pierwotnej infekcji, a czułość metody określana jest na 99%.

Obecność przeciwciał u kobiety na kilka miesięcy przed ciążą świadczy o przechorowaniu przez nią tej choroby, a obecne przeciwciała chronią ją przed świeżą infekcją i czynią zakażenie płodu mało prawdopodobnym.

Interpretacja wyników badań

Wyniki badań:
1). IgM (-) IgG (-) => brak zakażenia
2). IgM (+) IgG (-) => zakażenie “świeże”
3). IgM (+) IgG (+) => choroba w pełni
4). IgM (-) IgG (+) => stan po przebyciu choroby (choroba w uśpieniu, nabyta odporność)

Leczenie

Leczenie cytomegalii u ciężarnych jak dotychczas nie zostało opracowane przez medycynę klasyczną. Odbywają się dyskusje nad stosowaniem Gancycloviru (lek przeciwwirusowy), ale efekty są wątpliwe. Trwają też prace nad skuteczną szczepionką, ale nie ma dowodów potwierdzających fakt, że zastosowanie obecnie istniejącej szczepionki zapobiega infekcji wewnątrzmacicznej.
W medycynie naturalnej znanych jest wiele składników, które pobudzają mechanizmy organizmu do obrony, wspomagają wytwarzanie ciał obronnych, a w szczególności interferonu.

Wirusy są dość trudne do zwalczenia. Są odporne na działanie antybiotyków. W przeciwieństwie do bakterii, które same mogą ulegać reprodukcji, wirusy aby się rozmnażać muszą najpierw wtargnąć do komórek w organizmie ludzkim, zmienić ich kod genetyczny na własny i przejąć ich funkcje. Zahamowanie szkodliwego działania wiąże się z zapobieganiem ich reprodukcji, co jednak należy dokonać bez zniszczenia zdrowych komórek, a to nie jest możliwe za pośrednictwem antybiotyków.
Nie można zniszczyć komórek w organizmie!
Musi być inny sposób...