|
INWAZYJNA CHOROBA MENINGOKOKOWA
1. Czynnik etiologiczny, rezerwuar, drogi przenoszenia
Czynnikiem etiologicznym jest Gram (-) dwoinka zapalenia opon
mózgowych - Neisseria meningitidis, rozróżnia się 13 typów
serologicznych, z których : A, B, C, Y i W 135 odpowiadają za
prawie wszystkie przypadki zachorowań. Wyłącznym rezerwuarem
meningokoków jest człowiek, a źródłem zakażenia zarówno chory
jak i bezobjawowy nosiciel. Drobnoustroje te kolonizują jamę
nosowo-gardłową i są przenoszone drogą kropelkową lub przez
kontakt bezpośredni. Szerzenie choroby odbywa się zazwyczaj
za pośrednictwem bezobjawowych nosicieli, którzy mogą stanowić
2-25% populacji, a w środowiskach zamkniętych nawet do 40-80%.
2. Epidemiologia
Od lat 80-tych w Europie Zachodniej notuje się ogniska
zachorowań wywołane serotypem C, typ B szerzy się epidemicznie
znacznie rzadziej. Zachorowania endemiczne w klimacie
umiarkowanym występują najczęściej zimą i na wiosnę, dotyczą
głównie małych dzieci. Podczas epidemii najwyższa zapadalność
notowana jest wśród młodzieży i młodych dorosłych. Wśród osób z
bliskiej styczności z chorym zapadalność jest 5-8 razy wyższa
niż w ogólnej populacji.
W przypadku styczności z chorym w pracy czy szkole zachorowania
są rzadkie.
3. Okres wylęgania
Okres wylęgania choroby wynosi od 2 do 10 dni, najczęściej 3-4
dni.
4. Przebieg choroby
Meningokokowa choroba inwazyjna przebiega pod postacią
zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, posocznicy.
Posocznicy może towarzyszyć zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Choroba meningokokowa o szybkiej progresji może doprowadzić do
zgonu w ciągu kilku godzin od wystąpienia pierwszych objawów.
Posocznica meningokokowa bez objawów zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych może szybciej przejść w fazę wstrząsu
septycznego i zakończyć się zgonem niż samo zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych.
Objawy
posocznicy meningokokowej:
tachypnoe
tachykardia (względna bradykardia jest późnym objawem)
bladość powłok
gorączka, dreszcze
wymioty, bóle brzucha, biegunka
wysypka o charakterze purpury, petechii, czasem pęcherzowa -
może być nieobecna
bóle stawów, mięśni, kończyn
drgawki
zaburzenia stanu świadomości.
O rokowaniu decyduje szybkość rozpoznania choroby i wdrożenia
leczenia. Opóźnienie rozpoczęcia leczenia nawet o kilkadziesiąt
minut może mieć fatalne skutki. Lekarz pierwszego kontaktu jest
zobowiązany do niezwłocznego wdrożenia postępowania medycznego.
Małe dzieci i młodzież to grupa szczególnie narażona.
Z powodu meningokoków można zachorować w każdym wieku.
dzieci w wieku od 3 miesięcy do 5 lat są w porównaniu do innych
grup wiekowych narażone najbardziej. Ich system odpornościowy
nie jest jeszcze wystarczająco dobrze rozwinięty. Do 40%
przypadków chorobowych rejestruje się w wieku małego dziecka.
Drugi szczyt zachorowań notuje się u młodzieży między 14 a 19
rokiem życia. W tym wieku w zwiększonym stopniu nawiązują się
kontakty społeczne, takie jak częste przebywanie w dyskotekach,
na prywatkach, w kinach oraz wspólne wyjazdy. Tym samym wzrasta
niebezpieczeństwo infekcji. Około 20% wszystkich zachorowań
spowodowanych przez meningokoki występuje u nastolatków.
Podwyższone ryzyko infekcji występuje w zbiorowiskach
ludzkich, np. w żłobkach, przedszkolach, w szkołach,
schroniskach młodzieżowych, internatach, akademikach lub
koszarach, ponieważ w takich warunkach ułatwione
jest przenoszenie się zarazków przez bliski kontakt.
5. Zapobieganie i zwalczanie
Zwalczanie choroby polega na unieszkodliwieniu źródła zakażenia
poprzez wczesne wykrywanie i leczenie szpitalne osób z chorobą
inwazyjną.
Przecięcie dróg szerzenia polega na zastosowaniu
chemioprofilaktyki (antybiotyki) oraz NATURALNYCH
NEUTRALIZATORÓW TOKSYN - Polinesian Noni sok
liofilizowany , Ocean21 lub Liquid Chlorophyll
u osób z bliskiego kontaktu, zmniejszeniu liczby osób
przebywających w jednym pomieszczeniu (w przypadku miejsc
zbiorowego pobytu- np. w akademiku), dezynfekcji przedmiotów
zanieczyszczonych wydzieliną dróg oddechowych chorego oraz
stosowaniu ogólnych zasad higieny.
Zwiększenie odporności populacji można uzyskać przez stosowanie
dostępnych szczepionek polisacharydowych przeciwko serogrupom A
i C, A, C, Y i W 135. Odznaczają się one wysoką immunogennością
i bezpieczeństwem. Ważne jest aby dodatkowo wzmonic naturlaną
obronnośc organizmu i zastosować naturalną witaminę C w wysokich
dawkach leczniczych 15-20 gram u dorosłych, tym bardziej, iż
podawanie antybiotyków spowoduje znaczne zapotrzebowanie
organizmu na większe dawki witaminy C.
Warto podawać również Wapń z magnezem w formie
chelatów w celu normalizacji środowiska wewnętrznego oraz
ochrony układu nerowego, a także Omega 3 i Lecytyny w dużych
dawkach + ochronne zestawy antyoksydantów np. Protect 4 life
lub Mega Protect.
Więcej
>>>
6. Leczenie
Leczenie inwazyjnej choroby meningokokowej prowadzone jest w
warunkach szpitalnych, polega na antybiotykoterapii oraz
leczeniu objawowym. W przypadkach o przebiegu piorunującym
konieczna jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii.
Dehydratyzacja
i liofilizacja - patrz
SŁOWNIK
|
|